Zebur 42

42‑nji mezmur

1 Eý, Hudaý, Sen meni akla!

Hudaýsyz milletden alyp ber meniň hakymy,

hilegär we adalatsyz adamdan halas et meni.

2 Çünki pena tutunýan Hudaýym Sensiň.

Sen näme üçin meni terk etdiň?

Duşman meni gysan wagtynda,

näme üçin gam-gussaly gezmeli?

3 Sen hakykatyňy, nuruňy iber,

goý, olar ýol görkezsin maňa;

goý, olar meni äkitsin,

mukaddes dagyňa we ýaşalgaňa.

4 Şonda Hudaýyň gurbanlyk sypasyna,

keýpiköklügim bolan Hudaýyma bararyn.

Eý, Hudaý, meniň Hudaýym,

men Saňa lirada öwgi nagmasyny aýdaryn.

5 Eý, janym, sen näme üçin gamlanýaň?

Näme üçin sen içimde yňranýaň?

Umydyňy Hudaýa bagla,

men ýene Oňa – Halasgärime we

Hudaýyma öwgi aýdaryn.