Zebur 20

20‑nji mezmur

1 Aýdymçylar toparynyň ýolbaşçysyna. Dawudyň mezmury.

2 Ýa Reb! Patyşa Seniň kuwwatyňa şatlanýar,

halas edendigiňe biçak begenýär.

3 Ýürek arzuwlaryny Sen oňa berdiň;

diliniň dilegini Sen ret etmediň.

4 Bol bereketleriň bilen Sen garşy aldyň,

başyna sap altyndan jyga geýdirdiň.

5 Ol Senden ömür diledi, Sen oňa berdiň

ebedilik, müdimilik bir ýaşy.

6 Seniň ýeňşiň bilen beýik onuň şöhraty,

Sen hormat bilen dabara beslediň ony.

7 Sen oňa ebedi bereket berýäň,

huzuryňdaky şatlyk bilen ony şat edýäň.

8 Çünki Rebbe bil baglaýar patyşa,

Beýik Hudaýyň sadyk söýgüsi arkaly

ol sarsdyrylmaz.

9 Seniň eliň tapar ähli duşmanlaryňy,

Seniň goluň – Seni ýigrenýänleri.

10 Seniň huzuryň peýda bolanda,

olary edersiň otly tamdyr deý;

Reb ýuwudar olary Öz gaharynda;

ot hem ýalmap iýer olary.

11 Ýer ýüzünden ýok edersiň nesillerini,

ynsanlar arasyndan – zürýatlaryny.

12 Saňa garşy erbet niýet edäýseler hem,

dildüwşük guraýsalar hem – üstün çykmazlar.

13 Çünki ýüzlerine peýkamlary çenemek bilen

Sen olary yzlaryna öwrersiň.

14 Ýa Reb, beýgel Sen Öz kuwwatyňda,

biz Seniň güýjüň barada

nagma aýdyp, alkyş aýdarys.