Zebur 145

145‑nji mezmur

1 Rebbe şan-şöhrat bolsun!

Rebbi şöhratlandyr, eý, meniň janym!

2 Men ömürboýy Rebbi şöhratlandyraryn,

demim barka Hudaýyma nagma aýdaryn.

3 Şazadalara, ynsan ogluna hiç bil baglamaň,

çünki olar halas etmeýär.

4 Olaryň jany çykyp, topraga gaýdyp baranda,

şol günüň özünde niýetleri puç bolýar.

5 Neneň bagtly Ýakubyň Hudaýyna daýanýan,

onuň Hudaýy Rebbe umyt baglaýan!

6 Ýeri, gögi, deňzi

we olardaky ähli janly- -jandarlary ýaradan Oldur,

sadyklygy ebedi saklaýan Oldur.

7 Ol ezilenleriň hakyny alyp berýändir,

açlara nan berýän Oldur,

Reb ýesirleri boşadýar.

8 Reb körleriň gözüni açýar,

Reb bükülenleri dikeldýär,

Reb dogry ynsanlary söýýär.

9 Reb gelmişekleri gözden salmaýar,

dul hatynlary, ýetimleri goldaýar,

emma erbetleriň ýoluny weýran edýändir.

10 Reb höküm sürer ebedi,

eý, Sion, seniň Hudaýyň – nesillerboýy.

Rebbe şan-şöhrat bolsun!