Zebur 39

39-njy mezmur

1 Aýdymçylar toparynyň ýolbaşçysyna. Dawudyň mezmury.

2 Men intizar bolup, Rebbe garaşdym,

Ol maňa tarap eglip, perýadymy eşitdi;

3 meni heläkçilik gorpundan,

batgalyk laýyndan çykaryp aldy;

aýaklarymy gaýanyň üstünde durzup,

Ol meniň ädimlerimi berkitdi.

4 Ol meniň agzymda bir täze nagma –

Hudaýymyza alkyş nagmasyn goýdy;

köpler muny görüp gorkarlar,

hem-de Rebbe bil baglarlar.

5 Rebbe bil baglaýan ynsan nähili bagtly!

Tekepbirlere, ýalan hudaýlara

ýüz bermeýän ynsan nähili bagtly!

6 Ýa Beýik Hudaýym,

Seniň bilen deňär ýaly hiç kim ýok!

Seniň bize gönükdirilen

gudratly işleriň, pikirleriň köpdür.

Men olary wagyz edip, aýdasym gelýär,

ýöne olar sanardan köpdür.

7 Gurbanlyk bilen sadakany Sen islemediň;

Sen meniň gulaklarymy açdyň;

ýakma gurbanlygyny, günä gurbanlygyny

talap etmediň.

8 Şonda diýdim: «Ine, gelýärin;

kitapda men barada ýazylgy.

9 Eý, Hudaýym, islegiňi berjaý etmekden lezzet alýaryn;

Seniň kanunyň hem meniň kalbymda».

10 Uly jemagatda dogrulygyňy men wagyz etdim;

Sen bilýärsiň, ýa Reb, men agzymy ýummadym.

11 Seniň dogrulygyňy ýüregimde men ýaşyrmadym;

sadyklygyň, halas edişiň barada men gürrüň berdim;

uly jemagatda söýgiňi, sadyklygyňy

men gizlemedim.

12 Ýa Reb, Öz merhemetiňi menden aýama;

Seniň söýgiň we sadyklygyň,

goý, elmydama meni gorasyn.

13 Çünki sansyz bela-beter meni gurşady;

öz etmişlerim meniň başymdan indi;

görüp bilmeýän:

olar başymyň saçyndan hem kän,

pagyş-para boldy meniň ýüregim.

14 Ýa Reb, meni halas etmegi niýetiňe sal;

ýa Reb, tiz ýetiş meniň dadyma.

15 Janyma kast edýänleriň hemmesi,

goý, utanja galsyn, ýüzi gyzarsyn;

başyma gelen külpetlere şat bolýanlar,

yzyna öwrülip, masgara bolsun.

16 Maňa «haý, haý!» diýýänler

utançlaryndan ýaňa, goý, dowla düşsün.

17 Seni agtarýanlaryň bary

Sende begenip, şadyýan bolsun;

«Reb beýikdir!» diýip,

halas edişiňi söýýänler dyngysyz aýtsyn.

18 Men bolsa garyp we mätäçdirin,

ýöne Taňry maňa gamhorlyk eder;

Sensiň kömegim hem Halasgärim,

eglenme, eý, meniň Hudaýym!