Zebur 134

134‑nji mezmur

1-2 Rebbe şan-şöhrat bolsun!

Eý, Rebbe hyzmat edýänler,

Rebbiň adyny şöhratlandyryň!

Eý, Rebbiň öýünde, Hudaýymyzyň

öýüniň howlusynda hyzmat edýänler,

Rebbi şöhratlandyryň!

3 Rebbe şan-şöhrat bolsun!

Çünki Reb ýagşy.

Onuň adyna nagmalar aýdyň,

çünki bu örän lezzetli.

4 Çünki Reb Özi üçin Ýakup neslini,

Öz genji hökmünde Ysraýyly seçip-saýlady.

5 Men bilýärin Rebbiň beýikdigini,

Taňrymyzyň ähli taňrylardan üstündigini.

6 Göklerde, ýeriň ýüzünde,

deňizlerde, bar çuňluklarda

Reb Öz göwnüniň islän zadyny edýär.

7 Ol ýeriň uçlaryndan bulutlary turuzýar,

ýagyş üçin ýyldyrymlar çakdyrýar,

Öz ammarlaryndan ýeli çykarýar.

8 Ol Müsürde ynsanlaryň we haýwanlaryň

ilkinji doglanlaryny öldürdi.

9 Eý, Müsür, Ol seniň içiňe –

faraonyň, ähli hyzmatkärleriniň üstüne

alamatlary, mugjyzalary ýollady.

10 Ol köp milletleri gyrdy,

güýçli patyşalary öldürdi:

11 amorlaryň patyşasy Sihony,

başanlaryň patyşasy Ogy

we ähli Kengan şalyklaryny.

12 Olaryň topragyny miras hökmünde,

saýlama mülk hökmünde Öz ysraýyl halkyna berdi.

13 Ýa Reb, Seniň adyň ebedi,

ýa Reb, Sen ýatlanarsyň asyrlarboýy.

14 Reb Öz halkyny hakly çykarar,

Öz bendelerine rehim-şepagat eder.

15 Milletleriň butlary kümüş-tylladyr,

olar ynsan elleriniň işidir.

16 Olaryň agzy bar, ýöne gürlänok,

gözleri bar, ýöne görenok.

17 Gulaklary bar, ýöne eşidenok,

agyzlarynda hiç bir dem hem ýok.

18 Şolar dek bolar butlary ýasanlar,

olara bil baglan ähli ynsanlar.

19 Eý, Ysraýyl nesli, Rebbi alkyşlaň,

eý, Harun nesli, Rebbi alkyşlaň.

20 Eý, Lewi nesli, Rebbi alkyşlaň,

eý, Rebden gorkýanlar, Rebbi alkyşlaň.

21 Iýerusalimde mesgen tutan Rebbe

Siondan alkyşlar bolsun!

Rebbe şan-şöhrat bolsun!